ေဒၚစုႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား အႏၲရာယ္

ေဆာင္းပါး ဦးမင္းလြင္ဦး အဂၤါေန႔၊ ေမလ 19 2009 11:09 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ဒီပဲယင္း လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ ျဖစ္ပြားၿပီး ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁ဝ (ခ) ျဖင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထိန္းသိမ္းထား ခဲ့သည္။ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္း ျဖစ္ပြားၿပီးခါစတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အသက္အႏၲရာယ္ စိုးရိမ္ရသည့္အတြက္ အင္းစိန္ ေထာင္အတြင္းရွိ အထူးသီးသန္႔ေဆာင္တြင္ ထိန္းသိမ္းထားျခင္းမွ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ ေျပာင္းေရႊ႔ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒအမွတ္ ၃ ျဖင့္ ျပ႒ာန္းခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒပုဒ္မပါ အခ်က္မ်ားကို ေလ့လာဆန္းစစ္ၾကည့္ပါက ေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံသားတဦး၏ မူလအခြင့္အေရးမ်ားကို ကန္႔သတ္ရာတြင္ လိုက္နာရမည့္ မူမ်ားကို ပုဒ္မ ၉ တြင္ ျပ႒ာန္းထားရာတြင္ ..

(က) အဖြဲ႔ျဖင့္သာ ဆံုးျဖတ္၍ ကန္႔သတ္မိန္႔ကို ခ်မွတ္ရမည္။

(ခ) မူလအခြင့္အေရးမ်ားအနက္ လိုအပ္သေရြ႔သာ ကန္႔သတ္ရမည္။

(ဂ) ကာလအပိုင္းအျခားအားျဖင့္ အတိုေတာင္းဆံုး ျဖစ္ရမည္။

(ဃ) ကန္႔သတ္မိန္႔ကို ပံုမွန္ ျပန္လည္သံုးသပ္ရမည့္အျပင္ ပံုမွန္အခ်ိန္ထက္ေစာ၍လည္း လိုအပ္သလို သံုးသပ္ေနရမည္။

(င) အေရးယူျခင္း ခံရသူအား တရားစြဲဆိုႏိုင္ေလာက္သည့္ အခ်က္အလက္ ျပည့္စံုလွ်င္ တရားစီရင္ေရးအဖြဲ႔သို႔ ခ်က္ခ်င္း တင္ပို႔ရမည္။

(စ) အေရးယူျခင္း ခံရသူသည္ ကန္႔သတ္ျခင္းခံရသည့္ မူလအခြင့္အေရးမွအပ အေျခခံ ဥပေဒပါ အျခား မူလအခြင့္အေရးမ်ားကိုမူ ခံစားခြင့္ ရွိေစရမည္။

(ဆ) ပုဒ္မ ၇ ပါ အေၾကာင္းတရပ္ရပ္ကို ထိပါးအႏၲရာယ္ျဖစ္ေစမည့္ အေၾကာင္းမရွိေတာ့သည့္ အခ်ိန္တြင္ ကန္႔သတ္မိန္႔ကို ခ်က္ခ်င္း ပယ္ဖ်က္ရမည္။

(ဇ) ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္း ခံရသူအား ျပန္လည္လႊတ္ၿပီးေနာက္ မူလအေရးယူခဲ့သည့္ ကိစၥရပ္အေပၚ အေျချပဳ၍ ဤ ဥပေဒအရ ထပ္မံဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္း မျပဳရ။

အထက္ေဖာ္ျပပါ ပုဒ္မ ၉ ၏ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားက လိုက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။

ထို႔အျပင္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္းအတြက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပုဒ္မ ၁၁ တြင္ ဗဟိုအဖြဲ႔သည္ ပုဒ္မ ၁ဝ (ခ) အရ အေရးယူျခင္း ခံရသူအား ေအာက္ပါအတိုင္း တားဆီးမိန္႔ ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္ဟု ျပ႒ာန္းထားသည္။

(က) မည္သည့္ေနရာေဒသတြင္ မေနထိုင္ရဟု သတ္မွတ္ျခင္း။

(ခ) မည္သည့္ေနရာေဒသတြင္သာ ေနထိုင္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ျခင္း။

(ဂ) သြားလာမႈကို လိုအပ္သလို တားဆီးျခင္း။

(ဃ) သတ္မွတ္သည့္ အရာဝတၳဳမ်ားကို လက္ဝယ္ထားရွိျခင္း သို႔မဟုတ္ အသံုးျပဳျခင္းကို ပိတ္ပင္တားဆီးျခင္း။

အာဏာပိုင္မ်ားက အထက္ေဖာ္ျပပါ လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေအာက္ပါအတိုင္း လိုက္နာရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ကန္႔သတ္ခဲ့သည္။

သတ္မွတ္တားဆီးခ်က္မ်ား

(၁) ႏိုင္ငံျခားသံ႐ံုးမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ျခင္း မျပဳရ။

(၂) (က) ႏိုင္ငံေရးပါတီအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊

(၃) (က) ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သူမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ျခင္း မျပဳရ

(ခ) ျပင္ပသို႔ စာျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၾကိဳးမဲ့ေၾကးနန္းျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တယ္လီဖုန္း၊ မိုဘိုင္းလ္တို႔ျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း ဆက္သြယ္ျခင္း ဘယ္နည္းႏွင့္မွ် မျပဳရ၊ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားသည့္ အိမ္ထဲတြင္သာ ေနထိုင္ရမည္ဟူ၍ တားျမစ္ထားသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ (၂၂) အရ ဆက္လက္၍ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါအတိုင္း ျပ႒ာန္းထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ပုဒ္မ ၁၄။ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႔သည္ ဆက္လက္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ရန္ျဖစ္ေစ၊ ဆက္လက္တားဆီးမႈ ျပဳလုပ္ရန္ျဖစ္ေစ၊ ၾကိဳတင္ခြင့္ျပဳခ်က္ ေပးရာတြင္ တၾကိမ္လွ်င္ တႏွစ္ထက္ မပိုေစဘဲ၊ စုစုေပါင္း ၅ ႏွစ္အထိ ခြင့္ျပဳႏိုင္သည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁ဝ (ခ) ျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ၂၇ ေမလ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းတြင္ စတင္၍ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ရာ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ၆ ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ထက္ ၁ ႏွစ္ပို၍ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္း ျဖစ္သည္ကို အထင္အရွား ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ အတည္ျပဳျပ႒ာန္းထားသည့္ ဥပေဒကို အာဏာပိုင္မ်ားက ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းကို ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ရွိ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီ လက္ေအာက္ရွိ ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကို ေစာင့္ၾကည့္သည့္ အလုပ္အဖြဲ႔ (United Nations Working Group on Arbitrary Detention) က အတိအလင္း ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ယခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ႏိုင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရယ္မွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒပုဒ္မ ၂၂ ျဖင့္ ထပ္မံအေရးယူ၍ ျပစ္ဒဏ္ေပးႏိုင္ရန္ အာဏာပိုင္မ်ားက ထပ္မံ၍ စီစဥ္ခဲ့ျပန္သည္။

ပုဒ္မ ၂၂။ အေရးယူျခင္း ခံရသူတဦးဦးသည္ ကန္႔သတ္မိန္႔ သို႔မဟုတ္ တားဆီးမိန္႔ကို ဆန္႔က်င္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဖာက္ဖ်က္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မလိုက္နာလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အနည္းဆံုး ၃ ႏွစ္မွ အမ်ားဆံုး ၅ ႏွစ္အထိ ေထာင္ဒဏ္ျဖစ္ေစ၊ က်ပ္ ၅ဝဝဝ အထိ ေငြဒဏ္ျဖစ္ေစ၊ ဒဏ္ ၂ ရပ္လံုးျဖစ္ေစ စီရင္ျခင္း ခံေစရမည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္း မရွိေၾကာင္း ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ၾကည့္ပါက ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ေရးကူးဝင္ေရာက္လာသူအား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဖိတ္ေခၚခဲ့ျခင္း မရွိေပ။ မိမိေနအိမ္အား လံုၿခံဳေရးတာဝန္ ယူထားသူမ်ား၏ ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ သို႔မဟုတ္ (ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေၾကာင့္) ဝင္ေရာက္လာႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။

အမွန္တကယ္ အေရးယူရမည့္သူမ်ားသည္ လံုၿခံဳေရးတာဝန္ ယူထားသူမ်ားကိုသာ တာဝန္ဝတၱရား ပ်က္ကြက္မႈျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ားျဖင့္ အေရးယူရမည္သာ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ကန္႔သတ္ထားသည့္ တားျမစ္ခ်က္တြင္ ေနအိမ္အတြင္း ဝင္ေရာက္လာသူအား လက္မခံရဟူ၍ သတ္မွတ္ထားျခင္း မရွိ၊ ေနအိမ္ျပင္ပသို႔ ထြက္ခြာျခင္း၊ ဆက္သြယ္ျခင္း မျပဳလုပ္ရန္သာ ကန္႔သတ္တားျမစ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ အာဏာပိုင္မ်ားအေနျဖင့္ လြတ္လပ္သည့္ တရားစီရင္ေရးကို က်င့္သံုး၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တရားစီရင္ေရးကို ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳေအာင္ ျပသမည္လား၊ သို႔မဟုတ္ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားက လိုက္နာရန္မလို၊ ဥပေဒ၏ အထက္တြင္ အာဏာပိုင္မ်ားရွိသည္ကို အထင္အရွား ျပသမည္လား ဆိုသည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရေပသည္။