ဒီကေလးေတြ အတြက္ က်ေနာ္တို ့ လူၾကီးေတြ မကူညီနိဳင္ၾကေတာ့ဖူးလား

ပလက္ေဖာင္းေပၚက ကေလးငယ္မ်ား
Friday, 06 March 2009 15:52 ၾကည္ေဝ
အခ်ိန္က ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီခန္႔ ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေဒါပံုျမိဳ႕နယ္ထဲက ကားမွတ္တိုင္တခုမွာပါ။ ကားမွတ္တိုင္မွာ ဘတ္စ္ကားတစီးထိုးစိုက္လိုက္တိုင္း ကားနားကိုေျပးကပ္သြားျပီး ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ ေစ်းသည္အမ်ားစုဟာ ေဌးေဌးတို႔အရြယ္ အသက္ ၁၀ ႏွစ္ ၀န္းက်င္ ကေလးေတြျဖစ္ေနတတ္တာမ်ားပါတယ္။

ေစ်းဗန္းကေလးေတြကို ရြက္ရင္း အရွိန္မေသေသးတဲ့ ကားေဘးကေနသူ႕ထက္ငါ အလုအယက္ ေအာ္ျပီး ေရာင္းေနတဲ့ ေဌးေဌးတို႕လို ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထိုးကေလးေစ်းသည္ ေတြဟာ ခုလို ေနပူပူ၊ ကားက်ဲက်ဲဲျဖစ္္ တဲ့ေန႕လယ္ခင္းပိုင္းေတြမွာသာ လိုင္းကားေတြ နားကပ္ျပီး ေစ်းေရာင္းႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။

ကန္စြန္းဥျပဳတ္သည္ေလး ေဌးေဌး (ဓာတ္ပုံ - ၾကည္ေ၀)
စည္ပင္သာယာဥပေဒအရ ဘက္စ္ကားမွတ္တို္င္ေတြမွာ ေစ်းေရာင္းခြင့္မရွိသလုိ၊ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထိုး ေစ်းသည္ ေတြကိုလည္း ကားေတြအနားကပ္ျပီး ေစ်းေရာင္းခြင့္မရွိပါဘူး၊ ေတြ႕ခဲ့ရင္လည္း ေစ်းဗန္းသိမ္းတဲ့အျပင္ ဒဏ္ ေငြေဆာင္ရေၾကာင္း ေစ်းသည္မ်ားထံမွ သိရပါတယ္။

ခုလို ေနမင္းေခါင္းတည့္တည့္ေရာက္ေနခ်ိန္မ်ိဳးမွာသာ အဖမ္းအဆီးနည္းပါးတဲ့အတြက္ ေဌးေဌးတို႔လို ေခါင္းရြက္ဗ်ပ္ထိုး ေစ်းသည္ေတြ ဟာဘတ္စ္ကား ဂိတ္ေတြနားမွာ မေယာင္မလည္ ရပ္ရင္းကေန ေစ်းခိုးေရာင္းေနရတာျဖစ္ပါတယ္။

ျခစ္ျခစ္္ေတာက္ေအာင္ ပူေနတဲ့ ေနပူရွိန္ေၾကာင့္ ပိန္ပိန္ေျခာက္ေျခာက္ ေဌးေဌးတကိုယ္လံုး ေခၽြးေတြ ႐ႊဲနစ္ေနျပီး၊ မနက္ကတည္းက ထူပိန္းေနေအာင္ လိမ္းခဲ့တဲ့ သနပ္ခါးေတြလည္း ခပ္မည္းမည္းပါးျပင္မွာမရွိ ၾကေတာ့ဘဲ ေခၽြးေတြနဲ႕ ေစးကပ္ကပ္ျဖစ္ေနပါျပီ။

ဒါေပမယ့္ ေဌးေဌးကေတာ့ မွတ္တို္င္မွာ လိုင္းကားတစီးထိုးရပ္လိုက္တိုင္းဘ၀တူ ကေလးေစ်းသည္ေတြနဲ႕ အျပိဳင္ ေျခလွမ္းက်ဲက်ဲလွမ္းျပီး ကားဆီကိုသူ႕ထက္ ဦးေအာင္ေျပးရင္ ကားေပၚက ခရီးသည္ေတြကို ကန္စြန္း ဥျပဳတ္၊ ကန္စြန္းဥျပဳတ္ ယူပါဦး၊ ၀ယ္ပါဦးလို႔ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ရင္းေစ်းေရာင္းေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလို အရွိန္မေသေသးတဲ့ ကားေတြနားေျပးကပ္သြားတဲ့အခါတိုင္း ကားဘီးၾကီးေတြေအာက္မွာ ေျခေထာက္၀င္မသြားေအာင္လည္း သတိထားရတဲ့အေၾကာင္းေဌးေဌးက ေျပာျပပါတယ္။

"သမီးသူငယ္ခ်င္း မေစာ ေျခေထာက္ကို ကားၾကိတ္သြားကတည္းက သမီးတို႔အားလံုးလန္႔သြားၾကတာပဲ၊ ကားေအာက္ ေျခေထာက္၀င္သြားမွာေတာ့ ေၾကာက္တယ္" လို႔ သူမကေျပာပါတယ္။

သယၤန္းကၽြန္းကေေန ေစ်းလာေရာင္းတဲ့ ေဌးေဌးဟာ အိမ္ကေန မနက္ကတည္းကထြက္ခဲ့ျပီး ဒီကားဂိတ္ အေရာက္လမ္းတေလွ်ာက္လံုးေစ်းေရာင္းလာရတာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ကန္စြန္းဥျပဳတ္ ၁ ခု ကို ၁၀၀ က်ပ္ေစ်းနဲ႔ ေရာင္းျခင္းျဖစ္ျပီး ပါလာသမွ် အကုန္ေရာင္းရတဲ့ေန႕ေတာင္မွ က်ပ္ ႏွစ္ေထာင္ ေက်ာ္ေလာက္သာရေလ့ရွိျပီး ေစ်းေရာင္းပါးတဲ့ေန႕မ်ားဆို က်ပ္ ၁၀၀၀ ျပည့္ေအာင္ပင္ မနည္းေရာင္းရေၾကာင္း သူမကေျပာျပပါတယ္။

ဒီကားဂိတ္ေလးမွာ ေဌးေဌးဟာ ေန႕လယ္ ၁၂ နာရီကေန ညေန ၃ နာရီေလာက္ထိပံုမွန္ေရာက္လာျပီး ေစ်းေရာင္းပါတယ္။ သူမဟာ ေေမာင္ႏွမမ်ားတဲ့ မိသားစု၀င္တဦးျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းမေနႏိုင္ဘဲ အိမ္ မွာအေမကိုကေလးကူထိ္န္းေပးရပါတယ္။ ခုလို ရာသီအလိုက္ ရာသီစာေရာင္းခဲ့တာခုဆိုလွ်င္ ၃ ႏွစ္ရွိျပီ လို႕ သူမက ညည္းညဴပါတယ္။

ေဌးေဌးလိုပဲ ဘ၀တူေစ်းေရာင္းဘက္တဦးျဖစ္တဲ့ သိန္းစိန္ကေတာ့ေစ်းေရာင္းတဲ့အလုပ္အျပင္ လူေခၚေပး တဲ့အလုပ္ကိုပါ တြဲလုပ္တဲ့အတြက္ သူက ပိုကိုက္တယ္လုိ႔ ေဌးေဌးက ၾကက္ဥျပဳတ္ေရာင္းေနတဲ့ သိန္းစိန္ကို လွမ္းျပီးေမးေငါ့ျပပါတယ္။

တေန႔ ေငြ ၃၀၀၀ ပါမွ အိမ္ျပန္ရဲတယ္ဆိုတဲ့ သိန္းစိန္ (ဓာတ္ပုံ - ၾကည္ေ၀)
သိန္းစိန္ဟာလည္း ေဌးေဌးလိုပဲ ပိန္ကပ္ကပ္၊ မည္းေျခာက္ေျခာက္နဲ႔ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ ကေလးတေယာက္ပါ။

အဲဒီ သိန္းစိန္ဆိုတဲ့ ပိန္ကပ္ကပ္နဲ႔ကေလးဟာ အိမ္ကို တေန႕ ေငြ ၃၀၀၀ အပ္ရေၾကာင္း၊ အဲဒီ ေငြ ၃၀၀၀ ရဖို႕အတြက္ သိန္းစိန္ဟာေစ်းေရာင္းတဲ့ အလုပ္အျပင္ တျခားအလုပ္ေတြကိုပါ လုပ္ေနရေၾကာင္း၊ ေငြ ၃၀၀၀ ျပည့္ေအာင္ မရွာႏိုင္တဲ့ေန႕ဆိုရင္ သိန္းစိန္တေယာက္ အိမ္မျပန္ရဲလို႕ ေလွ်ာက္သြားေနရေၾကာင္း ေဌးေဌးက ေျပာျပပါတယ္။

"သမီးတို႕က အိမ္ကို ရသေလာက္ပဲ ေပးလို႔ ရတယ္၊ အေမက ဘာမွ မဆူဘူး၊ သူ႕အိမ္ကေတာ့ မရဘူး သူ႕ဦးေလးလား သူ႕အေဖလားမသိပါဘူး ေငြ ၃၀၀၀ မျပည့္တဲ့ေန႕ဆိုရင္ သူ႕ကို အရမ္းရိုက္တာတဲ့၊ အရမ္း နာတာပဲတဲ့၊ အဲဒါကို ေၾကာက္လုိ႕ သူက ေငြ ၃၀၀၀ မျပည့္ျပည့္ေအာင္ရွာရတာ"လို႔ ေဌးေဌးက ဆိုပါတယ္။

ေဌးေဌးေျပာသလိုပဲ သိန္းစိန္ဆိုတဲ့ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ကေလးဟာၾကက္ဥျပဳတ္ေရာင္းတာအျပင္အေပ်ာ္ အပါးလိုက္စားခ်င္သူေတြကို ေနရာရွာေပး၊ လူေခၚေပးးတဲ့အလုပ္ကိုလည္း လုပ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ျပည့္တန္ဆာ လိုခ်င္တဲ့သူေတြကို ျပည့္တန္ဆာရွာေပးရင္ ျပည့္တန္ဆာဆီက ေငြ ၅၀၀ က်ပ္နဲ႕ ရွာခိုင္းတဲ့သူ ဆီက ေပးတဲ့ ေငြေၾကးအနည္းအက်ဥ္းကိုရတတ္တဲ့အျပင္၊ အဲဒီကားဂိတ္အနားက တည္းခိုခန္းေတြဆီကို ေခၚသြားေေပးရင္လည္းတည္းခိုခန္းက သိန္းစိန္ကို တခါေခၚလာ က်ပ္ ၂၀၀ နႈန္း ေပးတဲ့အတြက္သိန္းစိန္ဟာ ေငြရွာေတာ္တဲ့ ကေလးတေယာက္အျဖစ္ ကေလးေစ်းသည္ေတြၾကားမွာနာမည္ၾကီးပါ။

"က်ေနာ္ေစ်းေရာင္းရံုနဲ႔ ေငြ ၃၀၀၀ မရပါဘူး၊ ဧည့္သည္ရွာေပးႏိုင္မွကိုက္တယ္၊ ဧည့္သည္ပါးတဲ့ေန႔ ဆိုရင္ သိပ္မကိုက္ဘူး"လို႔ သိန္းစိန္က ေျပာျပပါတယ္။

ဒုတိယတန္းအထိ ေက်ာင္းေနဖူးတဲ့ သိန္းစိန္ဟာ သူၾကီးလာတဲ့အခါ ကားဆရာ(ယာဥ္ေမာင္း)တေယာက္ျဖစ္ ခ်င္တယ္လို႕ ေျပာျပပါတယ္။

ေက်ာင္းလံုး၀ မေနခဲ့ဘူးတဲ့ ေေဌးေဌးကေတာ့ သူ ဘာျဖစ္ခ်င္လည္းဆိုတာမေျပာျပတတ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ သူ႕အေမကိုေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ထားခ်င္တယ္၊ သူ႕ ညီမေလးကိုလည္းေက်ာင္းထားခ်င္တဲ့ အတြက္ သိန္းစိန္လိုပဲ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရွာခ်င္တယ္လို႕သူ႕ဆႏၵကို ေျပာျပပါတယ္။

သိန္းစိန္လို၊ ေဌးေဌးတို႕လို စား၀တ္ေနေရးအတြက္၊ မိသားစုအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ကေလး စားပြဲထိုး ေတြ၊ ကေလးေစ်းသည္ေတြ၊ ကေလးအလုပ္ၾကမ္းသမားေေတြ၊ ကေလးပန္းရံေတြ၊ ကေလးစစ္သားေတြ၊ ကေလးဧည့္ၾကိဳေတြ စတဲ့ ကေလးေတြ ဘာျဖစ္လို႕စာသင္ခန္းျပင္ပ ေရာက္ေနၾကတာလဲ ဆိုတဲ့ အေျဖက ေတာ့ လူတိုင္းသိတဲ့အေျဖမ်ိဳးျဖစ္ေနပါျပီ။

ဆင္းရဲၾကပ္တည္းၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြဟာ ကိုယ္ေမြးထာတဲ့ေက်ာင္းေနအရြယ္ သား၊သမီးေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးကို တာ၀န္မယူႏိုင္တဲ့အျပင္ကေလးေတြရဲ႕ လုပ္စာပါ ပူးေပါင္းပါ၀င္မွ စားေလာက္ရံု အေျခ အေနမ်ိဳးကိုေရာက္ေနၾကပါျပီ။

အဆိုပါ ကားဂိတ္အနီးက စားေသာက္ဆိုင္ ၁ ဆိုင္မွာ အလုပ္၀င္ေနတဲ့ မိခင္တဦးကလည္းသူမရဲ႕ အသက္ ၁၃ ႏွစ္အ႐ြယ္ သမီးကို ခုလို ေစ်းေရာင္းခိုင္းေနရတဲ့အတြက္ စိတ္ထိခိုက္ေၾကကြဲရေၾကာင္း၊ မတတ္သာတဲ့ အဆံုးခုလို ခိုင္းေနရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

"ေက်ာင္းစရိတ္မတတ္ႏိုင္ေတာ့ ေက်ာင္းမထားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အငယ္ တေယာက္ကိုလည္း ေက်ာင္းထားရ တယ္၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ သူ႕အေဖရဲ႕ လုပ္အားခက တေန႕ကို ၁၅၀၀ ပဲရတယ္၊ က်မကလည္း တေန႔ ၁၀၀၀ ပဲ ရတယ္ဆိုေတာ့ သမီးၾကီးေစ်းေရာင္းလို႔ရတဲ့ ေငြပါမွ စားေလာက္တာမို႔ ခိုင္းရေတာ့တာပဲ"လို႔ ေျပာပါတယ္။

မိသားစု၀င္ ငါးဦးရွိတဲ့ သူမတုိ႔မိသားစုအတြက္ တေန႔ မီးဖိုေခ်ာင္စရိတ္က ဆန္အတြက္ ေငြ ၅၀၀၊ ဆီအတြက္ ၁၀၀၊ ထင္းဖိုး ၁၀၀၊ ေရဖိုး ၂၀၀ က်ပ္၊ ဖေယာင္းတိုင္ဖိုး ၂၀၀က်ပ္၊ ကေလးမုန္႕ဖိုးနဲ႕ ကားခ ၃၀၀ က်ပ္ နဲ႕ ဟင္းဖိုး ၁၀၀၀ ကုန္က်ျပီး သူ႕ဖခင္ရဲ႕ လမ္းစရိတ္က ၁ ေန႕ ၅၀၀ က်ပ္၊ သမီးျဖစ္သူ ေစ်းေရာင္းဖို႕အတြက္ ေစ်းရင္း ၁၀၀၀က်ပ္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ေစ်းေရာင္းရာမွ ျမတ္သည့္ ေငြကို အိမ္လခ ႏွင့္ အငယ္ေက်ာင္းစရိတ္ အတြက္ ဖယ္ထုတ္ထားရေသးေၾကာင္း သိရပါတယ္။

မိသားစုအတြက္၊ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ စာသင္ခန္းျပင္ပမွာ အစေတးခံေနၾကရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို ျမင္ ရတိုင္း သူတို႕ေနာင္ေရး အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း ေက်ာင္းဆရာမတဦးက ေျပာျပပါတယ္။

"ဒီကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ေတြကို က်မ ေတြးမၾကည့္ရဲဘူး၊ အသက္ငယ္ငယ္ေလးေတြနဲ႔ မႏိုင္၀န္ေတြ ထမ္းေနၾကရေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ ပ်က္စီးျပီးသားျဖစ္ေနမွာပဲ၊ သူတို႔ ၾကီးလာတဲ့အခါ ဘယ္လို လူမ်ိဳး ေတြျဖစ္လာျပိီး က်မတို႕ တို္င္းျပည္ ဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲဆိုတာ မေတြးရဲပါဘူး"လို႔ ဆရာမက ဆိုပါတယ္။